บทที่ 82 บทไม่มีชื่อ

คิงปล่อยร่างเล็กลงบนเตียงเบาๆ ไทม์เองพอได้สัมผัสเตียงก็รีบกลิ้งตัวลงจากที่นอนทันทีก่อนจะค่อยกระดื้บๆตัวเองช้าๆ จะให้ทำยังไงล่ะในเมื่อถูกมัดทั้งมือทั้งเท้าแบบนี้

"ยังจะพยายามนะมึง"คิงส่ายหน้าไปมา ท้าวเองมองดูคิสที่ดิ้นรนอยู่บนพื้น

"ปล่อยเดี๋ยวนี้นะจะมัดทำติ่งเหรอห๋า"คิสแหวเสียงดังลั่น

"ไม่ปล่อยหรอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ